سه شنبه , اسفند ۳ ۱۳۹۵
خانه / آخرین اخبار / خود همبستگی فضایی(Moran I)

خود همبستگی فضایی(Moran I)

ابزار تحلیل خودهمبستگی فضایی موران به بررسی خودهمبستگی فضایی براساس مکان دو مقدار خصیصه[۱] موردنظر عوارض جغرافیایی می‌پردازد. این تحلیل الگوی توزیع عوارض در فضا را باملاحظه همزمان موقعیت مکانی و خصیصه مورد ارزیابی قرار می‌دهد. نتایج حاصل از این تحلیل نشان می‌دهد که آیا عوارض به‌صورت تصادفی، پراکنده و یا خوشه‌ای در فضا توزیع‌شده‌اند. این ابزار در حقیقت آماره موران و یا شاخص موران (Moran) را محاسبه می‌کند و با استفاده از امتیاز استاندارد z و p-value به ارزیابی و معنادار بودن شاخص محاسبه‌شده می‌پردازد.

[۱] -Attribute

www.GIS-RS-GPS.ir

شاخص موران برای خودهمبستگی فضایی به‌صورت زیر محاسبه می‌شود:

در اینجا  تفاضل بین مقدار خصیصه عارضه i با میانگین  آن( ) می‌باشد. وزن فضایی بین عارضه iو j  می‌باشد.،  n تعداد کل عوارض جغرافیایی موجود در لایه مورداستفاده بوده و  جمع کل وزن‌های فضایی می‌باشد.

امتیاز استاندارد برای آماره موران از طریق زیر محاسبه می‌شود.

که در آن:

dd

نتایج شاخص موران:

  • نزدیکی (Nearness) که با Wij اندازه گیری می شود.
  • شباهت (Similirity) که با کواریانس اندازه گیری می شود.زمانی که هر دو (همسایه و شباهت) در هم ضرب شوند اگر باهم شباهت داشته باشند (هر دو زیاد باشند) مثبت در مثبت ضرب می شود و خروجی عدد بزرگ می شوداگر یکی منفی باشد جواب منفی می شود. ولی اگر این دو با هم رابطه ای نداشته باشند حاصل ضربشان یکی مثبت و عدد کوچک تقریبا نزدیک واریانس می شود (واریانس همان اختلاف تصادفی است)

 

اگر مقدار شاخص موران نزدیک به عدد مثبت یک (۱+) باشد داده‌ها دارای خودهمبستگی فضایی و دارای الگوی خوشه‌ای بوده و اگر مقدار شاخص موران شاخص موران نزدیک به عدد منفی (۱-) باشد. آنگاه داده­ها از هم گسسته و پراکنده می باشند.(عسگری،۱۳۹۰: ۶۵)

مطالب مشابه  میانگین فاصله نزدیک ترین همسایگی
 

درباره‌ی mahmoodsoltanian

شاید این مطلبم به دردت بخوره

میانگین فاصله نزدیک ترین همسایگی

مجموعه تحلیل آماره فضایی ابزارهای زیادی را برای تحلیل الگوها در اختیار کاربران قرار می …

پاسخ دهید